W tym miejscu nasuwają się
analogie z naszą Iskrą. Oba samoloty
skonstruowano w podobnym celu, w oparciu o podobne wymagania. Obie konstrukcje
na wiele lat zdominowały szkolenie lotnicze, choć Magister w bardziej międzynarodowym zakresie. Podobnie miały długie
epizody latania w narodowych wojskowych zespołach akrobacyjnych. Tak samo są
licznie reprezentowanymi eksponatami w wielu muzeach i na licznych pomnikach
lotniczych. Do dzisiaj zachowało się trochę lotnych egzemplarzy tych maszyn cieszących
oko sympatyków lotnictwa na licznych pokazach i piknikach. Zwłaszcza ta ostatnia
analogia powinna nas bardzo cieszyć, gdyż pokazuje, że w kwestii podejścia do
zabytków lotniczych coraz bliżej nam do wiodących w tym obszarze państw
zachodnich.
TOP 3
1. Magiczny lot CM.170. Sześć stron fotorelacji z lotu Autora artykułu samolotem
szkolno-treningowym Fouga CM.170 Magister.
Zaletą artykułu jest jego kompletność. Rozpoczyna się od zwięzłego opisu
historii konstrukcji, jej służby oraz wersji pochodnych. Dalej znajdziemy
krótki opis firmy Crazy Magic Flight,
której maszyna (F-GPCJ) była bohaterem sesji fotograficznej. Opisany dalej lot Autor
artykułu odbył w drugim Magistrze F-AZZP.
W dalszej części materiału znajdziemy dosyć szczegółowy opis przygotowania do
lotu oraz jego samego. Autor wielokrotnie podaje wartości parametrów lotu oraz
dzieli się swoimi wrażeniami i obserwacjami dotyczącymi właściwości lotnych
maszyny. Nie za dużo i nie za mało, w sam raz. Gdyby nie pomylenie kabiny
tylnej z przednią w podpisie zdjęcia na str. 54 oraz pominięcie trójkolorowych
skrzydeł w opisie malowania płatowca, artykuł byłby bardzo dobry. Tak jest tylko
dobry i bardzo ciekawy.
Mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości pojawi się podobny materiał o naszych Iskrach?
2. Lotniskowy Rollercoaster w Berlinie. Niedawno miałem okazję pierwszy raz korzystać z nowego
berlińskiego lotniska Berlin Brandenburg
Airport i doświadczyć pierwszych wrażeń. Terminal choć niby funkcjonalny,
to zwyczajnie po niemiecku jest nijaki. Dobrze koresponduje z tym opisana w artykule
P. Geise historia powstania tego obiektu. Przeciągająca się niczym brazylijska
telenowela budowa, prowadzona według od początku nietrafnie zdefiniowanego i pełnego
błędów projektu, okazała się głęboką skazą na wizerunku niemieckiego porządku i
solidności. Autor pisze o licznych błędach, których efektem był gigantyczny
wzrost kosztów i skandaliczne wręcz opóźnienia. Szkoda, że tylko mimochodem wspomina o korupcji, jako jednym z
problemów procesu inwestycyjnego. Artykuł ten powinien być lekturą obowiązkową
wszystkich osób związanych z powstaniem naszego CPK, o przepraszam Portu Polska.
3. Dla kolegów Wacek. Pożegnalny tekst Marka Idziora prezentujący sylwetkę
niedawno zmarłego Wacława Hołysia. Jego zasługi w dokumentowaniu powojennej
historii polskich skrzydeł są bezdyskusyjne. Odpoczywaj w pokoju.
Muszę zauważyć, że pod
względem opracowania redakcyjnego numer lutowy posiada kilka niedoróbek. Oprócz
wspomnianego wyżej pomylenia kabin i pominięcia barwy skrzydeł CM.170, błędnie podano
także barwy rozbitego w Czechach, wracającego z pokazów w Lesznie, Trojana (OE-ESA), jako
oliwkowo-czerwone, str. 36. Niestaranność redakcyjna skutkuje też potworkami językowymi w stylu „inauguracyjny lot z Krakowa Budapesztu”, str. 13, „wystąpienia dotyczące
rozporządzeniu”, str. 8. Do tego należy dodać kilka literówek.
Być może jest to efekt przesilenia
zimowego.
Oby.
Powiązane wpisy:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz